خداوندا، من به تو پناهنده مى‏شوم پس مرا پناه ده، و در حمايت تو درمى‏آيم پس مرا در تحت حمايتت درآور، و به تو يارى مى‏جويم پس يارى‏ام فرما، و به تو ياورى مى خواهم پس ياورى‏ام كن، و تو را مى‏خوانم پس پاسخم ده، و از تو آمرزش خواهى مى‏نمايم پس بيامرزم، و از تو يارى و كاميابى مى‏جويم پس پيروزم گردان، و از تو طلب هدايت مى‏كنم پس هدايتم فرما، و از تو طلب كفايت مى‏نمايم پس كفايتم فرما، و به تو پناه مى‏آورم پس پناهم ده و درآغوشم بگير، و به ريسمان تو چنگ مى‏زنم پس محفوظم بدار، و بر توكّل مى‏نمايم پس كفايتم فرما، و مرا در ميان بندگان [يا: در پناهندگى‏] و همسايگى و حفظ [يا: حوزه و پيرامون‏] و در پناه [يا: حمايت‏] و نگاهدارى و پاسدارى و محافظت و حُرمت و امْنيّت و زير سايه‏ى [رحمت‏]ات و زير پَرِ [حمايتت‏] قرار ده، و بر من [سپرى‏] محافظت كننده از جانب خويش قرار ده، و حفظ و حمايت و حراست و مراعات نمودنت را از پشت و پيش رو و از راست و از چپ و از بالاى سر و از زير و اطرافم قرار ده، تا هيچ يك از مخلوقاتت نتواند بدى و اذيّت و گزندى به من برساند. معبودى جز تو كه بسيار بخشنده، نو آفرين آسمانها و زمين، صاحب بزرگى و بزرگوارى هستى، وجود ندارد. خداوندا، مرا از حسادت و رشك حسودان و تجاوز تجاوز كنندگان و افسون افسونگران و مكر مكركنندگان و حيله‏ى حيله گران و فريبِ فريب دهندگان [و يا به فريب و كُشتنِ ترور كنندگان‏]، و غيبت غيبت كنندگان و ستم ستمگران، و جور جائران، و تجاوز تجاوز كنندگان، و خشمِ خشم گيرندگان، و تكبّر و ناز به خود بالندگان، [يا: نابود كردن از بين برندگان‏]، و تاختن و زبردَستى تازندگان، و وادار كردن وادار كنندگان، و ظلم و ستم ظالمان و غاصبان، و زدن و آزار رسانيدن زنندگان، و سعايت و بدگويى سعايت كنندگان و سخن چينى و دو بهم زنى سخن چينان و جادوى جادوگران و سركشان و شيطانها، و جور و ستم پادشاهان و بدى و گزند عالميان كفايت بفرما.
خداوندا، به آن اسم محزون و پوشيده‏ى پاك پاكيزه‏اى كه آسمانها و زمين به آن برپاست، و تاريكيها به آن روشن است، و فرشتگان براى آن تسبيح مى‏گويند، و دلها از آن لرزان و هراسانند، و گردنها در برابر آن خاضع و فروتن هستند، و مردگان را به آن زنده مى‏گردانى، از تو مى‏خواهم كه هر گناهى را كه در تاريكيهاى شب و روشنايى روز، عمداً يا از روى خطا، وپنهانى و يا آشكارا انجام داده‏ام بيامرزى، و يقين و هدايت و نور و آگاهى و فهم و دريافتى به من ارزانى دارى تا اينكه كتابت را بپا داشته، و حلالت را حلال، و حرامت را حرام بدانم، [ويا: به حلالت عمل كنم، و از حرامت بپرهيزم‏] و فرايض و واجبات را ادا، و سنّت و روش پيامبرت حضرت محمّد (صلى الله على و آله و سلم) را برپا دارم.
خدايا، مرا به گذشتگان از صالحين محلق فرما، و از صالحين باقيمانده قرار ده، و عملم را به نيكوترين اعمال ختم بفرما، براستى كه تو بسيار آمرزنده‏ى مهربان هستى، خداوندا، هنگامى كه عمرم به پايان رسيده، و روزهاى زندگانى‏ام سپرى مى‏گردد، و چاره‏اى از ملاقات باتو ندارم، از تو درخواست مى‏نمايم كه اى لطيف، منزلت و جايگاهى از بهشتت را به من عطا بفرمايى كه اوّلين و آخرين به واسطه‏ى آن بر من رشك برند، خداوندا، مدح و ثنا و از اندوه شعله‏ور شدنم را بپذير، و بر خاكسارى و زارى و فرياد و اقرار و اعتراضم عليه خويش رحم آر، كه صدايم را در ميان دعا كنندگان، و فروتنى‏ام را در ميان زارى كنندگان، و مدح و ثنايم را در ميان گويندگان، و تسبيحم را در ميان ستايشگران به تو شنوانيدم. و تو اجابت كننده‏ى [دعاى‏] درماندگان و بيچارگان، و يارى كننده‏ى كمك جويان، و ياورى كننده‏ى غمگينان و ستمديدگان، و پناهگاه گريختگان، و فريادرس مؤمنان، و درگذرنده از لغزش گناهكاران مى‏باشى. و درود خداوند بر مژده و بيم دهنده و چراغ نورانى [حضرت رسول اكرم(صلى الله على و آله و سلم)] و بر همه‏ى فرشتگان و پيامبران.
خداوندا، اى گستراننده‏ى زمينها، و پديدآورنده‏ى آسمانها، و كسى كه همه‏ى دلها (بدبخت و نيكبخت) را بر فطرت [توحيد ]خويش سرشته‏اى، برترين درودها و بالنده‏ترين بركات و با رأفت‏ترين درودهايت را بر بنده و رسول و امين بر وحى، با پردارنده‏ى حجّت و دليلت، و كسى كه از حرم [و احكام‏] تو دفاع نمود و امر تو را فيصله داد، و آياتت را بنيان نهاد و بالا برد [يا: اقامه و پابرجا نمود]، و به عهد و پيمانت وفا نمود. خداوندا، پس در برابر هر فضيلت از فضائل و فرايستگى‏هايش، و هر روش و اخلاق ستوده از روشهاى ستوده‏اش، و هر حال از حالاتش و هر منزلت از منزلتهايش كه تو حضرت محمّد[(صلى الله على و آله و سلم) ]را در آن ياريگر خويش، و صابر در برابر گرفتارى‏ات، و ستيزه‏جو با دشمنان، و دوست با دوستانت، و كناره‏گير از هرچه كه ناخوشايند توست، و خواننده به سوى آنچه كه دوست دارى ديدى، برتريهايى از پاداشت، و عطايا و بخششهاى ويژه‏ات به او عطا فرما، به گونه‏اى كه به واسطه‏ى آن مقام او را والا گردانيده، و درجه و پايه‏ايش را با كسانى كه براى [اجراى‏] قسط و داد [تو] بپا مى‏خيزند و از حرم [و احكامت‏] دفاع مى‏كنند بالا بر، تا اينكه هيچ بلندپايگى و فروغ و رحمت و كرامت نباشد مگر اينكه حضرت محمّد[(صلى الله على و آله و سلم)] را بدان ويژه گردانيده، و اوج آن را به او عطا فرموده، و او را به مقامات والا رسانيده باشى. اجابت فرما. اى پروردگار عالميان.
خداوندا، براستى كه من دين و خود و تمام نعمتهايى را كه بر من ارزانى داشته‏اى به تو مى‏سپارم، و مرا در كنف و حمايت و حفظ و سرفرازى و بازدارندگى خويش قرار ده، كه همسايه تو سربلند، و مدح و ثنايت بزرگ، و نامها [و كمالات‏]ات پاكيزه است، و معبودى جز تو وجود ندارد، در حال خوشى و رنجورى، و سختى و فراخى زندگى مرا برايم كافى هستى و چه وكيل و كارگذار خوبى، پروردگارا، تنها بر تو توكّل نموديم، و به سوى تو [با تمام وجود] رجوع نموديم، و بازگشت [همه موجودات‏] به سوى توست. پروردگارا، ما را گرفتار [و مورد آزمايش‏] كسانى كه كفر ورزيدند قرار مده، و بيآمرزمان، پروردگارا، براستى كه تويى سربلند و فرزانه. پروردگارا عذاب جهنّم را از ما دور دار، كه عذاب آن [همانند طلبكار] پيوسته ملازم انسان است، براستى كه جهنّم بد جاى ماندن و ايستادن است، پروردگارا، بين ما و قوم‏مان به حقّ داورى فرما، و تو بهترين داوران مى‏باشى، پروردگارا، [براستى كه‏] ما ايمان آورديم، پس گناهانمان را بيآمرز، و بديهايمان را بپوش، و با ابرار و نيكان بميران، پروردگارا، آنچه را كه درباره‏ى ما به فرستادگانت وعده دادى به ما عطا فرما و ما را در روز قيامت رسوا مگردان، براستى تو هرگز خلف وعده نمى‏فرمايى، پروردگارا، اگر فراموش نموديم يا خطا و اشتباه نموديم بر ما مگير [و عذاب مفرما]، پروردگارا، و بر ما مَنِهْ [هر امرى را كه بازدارنده‏ى - از خيرات - و سختى است، چنانكه بر دوش كسانى كه پيش از ما بودند نهادى، و بر دوشمان مَنه‏] آنچه را كه توان و طاقت آن را نداريم، و از ما درگذر، وبيامرز، و رحم آر، تويى مولى‏وسرپرست ما، پس ما را بر گروه كافران يارى بخش و پيروز گردان، پروردگارا، هم در دنيا و هم در آخرت به ما نيكى عطا فرما، و به رحمت خويش از عذاب آتش [جهنّم‏] نگاه دار. و درود و سلامتى و ايمنى ويژه‏ى خداوند بر سرورمان حضرت محمّد، پيامبر اكرم و خاندان پاكيزه او باد.
دعاى امام صادق (عليه السلام) در تعقيب نماز عشاء
3 - همچنين از تعقيبات مهمّ بعد از نماز عشا، دعاى مختصّ به اين فريضه از دعاهاى مولايمان امام صادق (عليه السلام) است كه معاوية بن عمّار در تعقيب نمازها روايت نموده، و آن دعا به اين صورت است:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ، أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلاةً تُبَلِّغُنا بِها رِضْوانَكَ وَالْجَنَّةَ، وَ تُنْجينا بِها مِنْ سَخَطِكَ وَ النّارِ، أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أرِنِى الْحَقَّ حَقّاً حَتّى أَتَّبِعَهُ، وَأَرِنِى الْباطِلَ باطِلاً حَتّى أَجْتَنِبَهُ، وَلا تَجْعَلْهُما عَلَىَّ مُتَشابِهَيْنِ، فَأَتَّبِعَ هَواىَ بَغَيْرِ هُدىً مِنْكَ، فَاجْعَلْ هَواىَ تَبَعاً لِرِضاكَ وَ طاعَتِكَ، وَ خُذْ لِنَفْسِكَ رِضاها مِنْ نَفْسى، وَاهْدِنى لِما اخْتُلِفَ فيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ، إِنَّكَ تَهْدى مَنْ تَشآءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ، أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَاهْدِنى فيمَنْ هَدَيْتَ، وَ عافِنى فيمَنْ عافَيْتَ، وَ تَوَلَّنى فيمَن تَوَلَّيْتَ، وَ بارِكْ لى فيما أَعْطَيْتَ، وَقِنى شَرَّ ما قَضَيْتَ، إِنَّكَ تَقْضى وَ لا يُقْضى عَلَيْكَ، وَ تُجيرُ وَ لا يُجارُ عَلَيْكَ.
تَمَّ نُورُكَ أَللّهُمَّ فَهَدَيْتَ فَلَكَ الْحَمْدُ، وَ عَظُمَ حِلْمُكَ فَعَفَوْتَ فَلَكَ الْحَمْدُ، وَ بَسَطْتَ يَدَكَ فَأَعْطَيْتَ فَلَكَ الْحَمْدُ، تُطاعُ رَبَّنا فُتَشْكَرُ، وَ تُعْصى رَبَّنا فَتَسْتُرُ وَ تَغْفِرُ، أَنْتَ كَما أَثْنَيْتَ عَلى نَفْسِكَ بِالْكَرَمِ وَ الْجُودِ، لَبَّيْكَ وَ سَعْدَيْكَ، تَبارَكْتَ وَ تَعالَيْتَ، لا مَلْجَأَ وَلا مَنْجى‏مِنْكَ إِلاّ إِلَيْكَ، لا إِل هَ إِلاّ أَنْتَ سُبْحانَكَ أَللّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ، عَمِلْتُ سُوءاً، وَ ظَلَمْتَ نَفْسى [فَارْحَمْنى، وَ أَنْتَ أرْحَمَ الرّاحِمينَ، لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ سُبْحانَكَ أَللّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ، عَمِلْتُ سُوءاً وَ ظَلَمْتُ نَفْسى‏]، فَاغْفِرْلى يا خَيْرَ الْغافِرينَ، لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ سُبْحانَكَ أَللّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ، عَمِلْتُ سُوءاً وَ ظَلَمْتُ نَفْسى فَتُبْ عَلَىَّ [يا: فَاغْفِرْلى‏] إِنَّكَ أَنْتَ التَّوّابُ الرَّحيمُ، لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ وَ سُبْحانَكَ إِنّى كُنْتُ مِنَ الظّالِمينَ، سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمّا يَصِفُونَ، وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلينَ، وَ الْحَمْدُللَّهِ‏ِ رَبِّ الْعالَمينَ.
أَللّهُمَّ ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ بَيِّتْنى [يا: تُبَيِّتُنى‏] مِنْكَ فى عافِيَةٍ، وَ صَبِّحْنى‏³⁰⁴ مِنْكَ فى عافِيةٍ، وَ اسْتُرْنى مِنْكَ بِالْعافِيَةِ، وَارْزُقْنى تَمامَ الْعافِيَةِ، وَ دَوام الْعافِيَةِ، وَالشُّكْرَ عَلَى الْعافِيَةِ. أَللّهُمَّ ، إِنّى أَسْتَوْدِعُكَ نَفْسى وَ دينى وَ أَهْلى وَ مالى وَ وُلْدى وَ أَهْلِ حُزانَتى وَ كُلَّ نِعْمَةٍ أَنْعَمْتَ [بِها] عَلَىَّ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَاجْعَلْنى فى كَنَفِكَ وَ أَمْنِكَ وَ كَلآئَتِكَ وَ حِفْظِكَ وَ حِياطَتِكَ وَ كِفايَتِكَ وَ سِتْرِكَ وَ ذِمَّتِكَ وَ جِوارِكَ وَ وَدآئِعِكَ، يا مَنْ لا تَضيعُ وَدآئِعُهُ، وَلا يُخَيَّبُ سآئِلُهُ، وَلا يَنْفَذُ ما عِنْدَهُ، أَللّهُمَّ ، إِنّى أَدْرَأُبِكَ فى نُحُورِ أَعْدآئى وَ كُلِّ مَنْ كادَنى وَ بَغى عَلَىَّ. أَللّهُمَّ ، مَنْ أَرادَنا فَأَرِدْهُ، وَ مَنْ كادَنا فَكِدْهُ، وَ مَنْ نَصَبَ لَنا فَخُذْهُ يا رَبِّ أَخْذَ عَزيزٍ مُقْتَدِرٍ.
أَللّهُمَّ ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَاصْرِفْ عَنّى مِنْ [جَميعِ ]الْبَلِيّاتِ وَالْآفاتِ وَ الْعاهاتِ وَ النِّقَم وَ لُزُومِ السَّقَمِ وَ زَوالِ النِّعَمِ وَ عَواقِبِ التَّلَفِ، ما طَغى بِهِ الْمآءِ لِغَضَبِكَ، وَ ما عَتَتْ بِهِ الرّيحُ عَنْ أَمْرِكَ، وَ ما أَعْلَمُ وَ ما لا أَعْلَمَ، وَ ما أَخافُ وَ مالا أَخافُ، وَ ما أَحْذَرُ وَ ما لا أَحْذَرُ، وَ ما أَنْتَ بِهِ أَعْلَمُ، أَللّهُمَّ ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ فَرِّجْ عَنّى، وَ نَفَّسْ غَمّى، وَ سَلِّ حُزْنى، وَاكْفِنى ما ضاقَ بِهِ صَدْرى، وَ عيلَ بِهِ صَبْرى، وَ قُلَّتْ فيهِ حيلَتى، وَ ضَعُفَتْ عَنْهُ قُوَّتى، وَ عَجَزَتْ عَنْهُ طاقَتى، وَ رَدَّتْنى فيهِ الضَّرُورَةُ عِنْدَ انْقِطاعِ الْآمالُ وَ خَيْبَةِ الرَّجآءِ مِنَ الَْمخْلُوقينَ إِلَيْكَ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَاكْفِينهِ يا كافِياً مِنْ كُلِّ شَىْ‏ءٍ، وَلا يَكْفى مِنْهُ شَىْ‏ءٌ، إِكْفِنى كُلَّ شَىْ‏ءٍ حَتّى لايَبْقى شَىْ‏ءٌ، ياكَريمُ.
أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ ارْزُقْنى حَجَّ بَيْتِكَ الْحَرامِ وَ زِيارَةَ قَبْرِ نَبِيِّكَ (صلى الله على و آله و سلم) مَعَ التَّوْبَةِ وَالنَّدَمِ. أَللّهُمَّ، إِنّى أَسْتَوْدِعُكَ نَفْسى وَ دينى وَ أَهْلى وَ مالى وَ وُلْدى وَ إِخْوانى، وَأَسْتَكْفيكَ ما أَهَمَّنى وَ ما لَمْ يُهِمَّنى [يا: ما لا يُهِمُّنى‏]، أَسْأَلُكَ بِخِيرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ، أَلَّذى لايَمُنُّ بِهِ سِواكَ، ياكَريمُ، أَلْحَمْدُللَّهِ‏ِ الَّذى قَضى عَنّى صَلاةً كانَتْ عَلى الْمُؤْمِنينَ كِتاباً مَوْقُوتاً.
- به نام خداوند رحمت گستر مهربان، خداوندا، بر محمّد و آل او چنان درودى فرست كه ما را به واسطه‏ى آن به خشنودى و بهشتت نايل گردانده، و از ناخوشايندى‏ات و آتش [جهنّم ]رهايى دهى. خداوند بر محمّد و آل محمّد درود فرست و حقّ را به من حقّ نشان ده تا از آن پيروى نمايم، و باطل را باطل بنمايان تا از آن اجتناب كنم، و آن دو را بر من مُشْتَبِه مگردان تا بدون هدايت از جانب تو از هواى خويش تبعيّت نمايم. پس هوا و هوسم را پيرو رضا و طاعت خود بگردان، و براى نفس خود از نفس من خشنودى‏ايش را بگير، و به اذن خود مرا در آنچه كه در آن اختلاف [نظر] وجود دارد به حقّ، هدايت فرما، براستى كه تو هركس را بخواهى به راه راست هدايت مى‏فرمايى. خداوندا، بر محمّد و آل محمد درود فرست، و مرا در ميان كسانى كه هدايت فرمودى هدايت فرما، و در ميان كسانى كه عافيت دادى عافيت بخش، و در ميان آنان كه سرپرستى نمودى سرپرستى نما، و در آنچه عطا فرمودى مبارك گردان، و از شرّ آنچه قضا و اراده‏ى حتمى فرمودى نگاه دار، كه تو قضا و اراده‏ى حتمى مى‏فرمايى و كسى عليه تو قضا نمى‏تواند بكند، و همه را در پناه خويش در مى‏آورى، و كسى نمى‏تواند [چيزى را] عليه تو در پناه خويش درآورد.
خدايا، نورت كامل گشته و لذا هدايت نمودى پس سپاس تو را، و حلم و بردبارى‏ات بزرگ گرديد و لذا گذشت فرمودى پس سپاس تو را، و دست [رحمت‏]ات را گشودى، و لذا عطا فرمودى پس سپاس تو را، اى پروردگار ما، اطاعتت مى‏كنند و سپاسگزارى مى‏كنى، و اى پروردگار ما، نافرمانى‏ات مى‏كنند و مى‏پوشانى و آمرزى، تو همچنانى كه خويش را به كرم و بخشش ستوده‏اى، آرى و آرى. بلندمرتبه و پاك و منزّهى، هيچ پناهگاه و راه نجاتى از تو جز به سوى تو وجود ندارد. معبودى جز تو نيست، خداوندا، همراه با ستايشت تو را به پاكى [منزّه بودن از هر عيب و نقص‏] مى‏خوانم، عمل بد انجام داده و به خويش ستم نمودم پس [بر من رحم آر، و تو مهربانترين مهربانها مى‏باشى، معبودى جز تو نيست، خداوندا، همراه با ستايشت، تو را به پاكى ياد مى‏كنم، عمل بد انجام دادم و به خود ستم نمودم‏] پس مرا بيآمرز اى بهترين آمرزندگان، معبودى جز تو نيست همراه با ستايشت تو را به پاكى ياد مى‏كنم، عمل بد انجام داده و به خود ستم نمودم، پس توبه مرا بپذير [يا: مرا بيامرز]، كه تو بسيار توبه پذير و مهربان هستى، معبودى جز تو نيست، پاك و منزّهى تو، براستى كه من از ستمكاران بودم، پاك و منزّه است پروردگارت، پروردگار صفت سرافرازى از آنچه كه او را بدان توصيف مى‏نمايند، و سلام و درود بر پيامبران فرستاده شده، و ستايش خداوندى را كه پروردگار عالَميان است.
خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست و بر من همراه با عافيت از جانب خود شب و صبح نما، و با عافيتى از جانب خود بر من بپوشان، و تمام و كمال و دوام عافيت و شكر بر عافيت را روزى‏ام گردان، خداوندا، خود و دين و خانواده و دارايى و فرزندان و خويشان و بستگانى كه به واسطه‏ى آنان ناراحت مى‏گردم و هر نعمتى را كه بر من ارزانى داشته‏اى به تو مى‏سپارم، پس بر محمّد و آل او درود فرست و مرا در تحت حمايت و امنيّت و نگاهدارى و حفظ و مراعات و كفايت و پوشش و ضمانت و همسايگى و حمايت و سپرده‏هاى خود قرار ده، اى خدايى كه سپرده‏هاى تو گم و نابود نمى‏شود، و هركس از تو درخواست نمايد نوميد نمى‏گردد، و هرچه در نزد توست پايان نمى‏پذيرد، خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست، به [وسيله‏ى‏] تو بر سينه‏هاى دشمنانم و تمام كسانى كه مى‏خواهند مرا فريب داده [ويا به من آسيبى برسانند] و ستم كنند، دست ردّ مى‏زنم، خداوندا، هركس اراده‏ى [آسيب رساندن‏] به ما را داشته باشد تو خود او را اراده نمودن [و به او آسيب رسان‏]، و هركس بخواهد مرا فريب دهد [ويا بدى برساند]، تو خود او را بفريب [ويا بدى برسان‏] و هركس دشمن ما باشد اى پروردگار من، او را همانند گرفتن شخص سربلند و نيرومند بگير.
خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و [تمام ]گرفتاريها و آفات و آسيبها و كيفرها و بيمارى‏هاى پيوسته، و از دست رفتن نعمتها و عاقبتهاى امور كه تلف و نابودى منجر مى‏گردد، آنچه كه آب به خاطر غضب و خشمت بر آن طغيان نموده، و يا به واسطه‏ى امرت باد بر آن تند وزيده، و آنچه را كه مى‏دانم يا آگاهى ندارم، و از آن بيم دارم و يا بيم ندارم، و پرهيز مى‏نمايم و يا پرهيز نمى‏نمايم، و تمام آنچه را تو به آن آگاهترى برطرف فرما. خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و همّ و اندوهم را برطرف و غمم را زايل، و حزن و اندوهم را تسلّى داده، و آنچه را كه دلم به واسطه‏ى آن تنگ گشته و صبر و شكيبايى‏ام به آخر رسيده، و بيچاره شده‏ام، و نيرويم ناتوان گرديده، و طاقتم عاجز گشته، و ضرورت و ناچارى هنگام بريدن آرزوها و نوميد شدن اميد از خلق، مرا به سوى تو باز گردانيده، پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست و مرا از آنها كفايت فرما، اى كسى كه از هر چيز كفايت مى‏نمايى، و هيچ چيز نمى‏تواند از تو كفايت كند، تمام چيزها را كفايت فرما تا اينكه هيچ چيز نماند، اى بزرگوار.
خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و حجّ خانه‏ى محترم خود و زيارت قبر پيامبرت(صلى الله على و آله و سلم)را همراه با توبه و پشيمانى روزى‏ام گردان. خداوندا، خود و دين و خانواده و دارايى و فرزندان و برادرانم را به تو مى‏سپارم، و از تو نسبت به هر چيز كه مورد اهتمام من است و مرا به غم و اندوه وا مى‏دارد و يا نمى‏دارد طلب كفايت مى‏نمايم. به [حقّ‏] برگزيده‏ات از مخلوقات [رسول اكرم(صلى الله على و آله و سلم)] كه هيچ كس غير تو نمى‏تواند بر او منّت گذارد، درخواست مى‏نمايم. اى بزرگوار، سپاس خداوندى را كه نماز [ديگرى‏] را كه بر مؤمنين نوشته و واجب معيّن و وقت دار بود، از ناحيه من برآورده ساخت.

كيفيّت انجام سجده‏ى شكر بعد از نماز عشا

4 - بعد به حسب امكان و عنايت خداوند - جلّ جلاله - اگر خواستى، مى‏توانى هم اينك سجده‏ى شكر را بجا آورى، و يا بعد از نماز وُتَيْره و نافله‏ى نماز عشا. به هرحال در حال سجده بگو:
أَللّهُمَّ، أَنْتَ أَنْتَ، إِنْقَطَعَ الرَّجآءُ إِلاّ مِنْكَ وَ مِنْكَ مِنْكَ، يا أَحَدَ مَنْ لا أَحَدَ لَهُ، يا أَحَدَ مَنْ لا أَحَدَ [لَهُ‏]، يا أَحَدَ مَنْ لا أَحَدَ لَهُ غَيْرُكَ،³⁰⁵ يا مَنْ لايَزيدُهُ كَثْرَةُ الدُّعآءِ [يا: الْعَطآءِ] إِلاّكَرَماً وَ جُوداً، يا مَنْ لايَزيدُهُ كَثْرَةُ الدُّعآءِ إِلاّ كَرَماً وَ جُوداً، [يا مَنْ لايَزيدُهُ كَثْرَةُ الدُّعآءِ إِلاّ كَرَماً وَ جُوداً،] صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ، [صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ
- خداوندا، تنها تو تو، اميدم جز از تو، از تو، از تو بريده شده، اى بى‏همتا، اى بى‏همتايى كه همتايى براى تو نيست، اى بى‏همتايى كه همتايى براى تو نيست، اى بى‏همتايى كه همتايى غير تو براى تو نيست؟ اى خدايى كه بسيارى دعا جز بر بزرگوارى و جوُد [يا: عطاىِ‏] تو نمى‏افزايد، اى كسى كه بسيارى دعا جز بر بزرگوارى و بخشش تو نمى‏افزايد، [اى كسى كه بسيار دعا كردن جز به كرم و بخشش تو نمى‏افزايد]، بر محمّد و اهل بيت او درود فرست، بر محمّد و اهل بيت او درود فرست، [بر محمّد و اهل بيت او درود فرست‏].
و حاجت خويش را بخواه، بعد طرف راست صورت خود را بر زمين نهاده و مانند گفتار گذشته را بگو، بعد طرف چپ صورت خويش را بر زمين نهاده و مانند آن را بگو، سپس باز پيشانى‏ات را بر زمين گذارده و سجده بجا آور و مانند آن را بگو.
5 - و نيز از دعاهاى بعد از نماز عشا براى درخواست وسعت روزى، دعايى است كه عبيدبن زرارة نقل مى‏كند و مى‏گويد: در محضر امام صادق (عليه السلام) بودم كه مردى از شيعيان و پيروانش از نادارى و تنگى روزى و اينكه در طلبِ روزى، شهرها را مى‏گردد ولى جز بر فقر و نادارى او افزوده نمى‏گردد، شكايت و گله نمود. حضرت به او فرمود: هنگامى كه نماز عشا را بجا آوردى، به آرامى و تأنّى بگو:
أَللّهُمَّ، إِنَّهُ لَيْسَ لى عِلْمٌ بِمَوْضِعِ رِزْقى، وَ إِنَّما أَطْلُبُهُ بِخَطَراتٍ [تَخْطُرُ ]عَلى قَلْبى، فَأَجُولُ فى طَلَبِهِ الْبُلْدانَ، فَأَنَا فيما أَنَا طالِبٌ [يا: أَطْلُبُ‏] كَالْحَيْرانِ، لا أَدْرى أَفى سَهْلٍ هُوَ أَمْ فى جَبَلٍ، أَمْ فى أَرْضٍ أَمْ فى سَمآءٍ، أَمْ فى بَرٍّ أَمْ فى بَحْرٍ، وَ عَلى يَدَىْ مَنْ، وَ مِنْ قِبَلِ مِنْ، وَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ عِلْمَهُ‏³⁰⁶ عِنْدَكَ، وَأَسْبابَهُ بِيَدِكَ، وَ أَنْتَ الَّذى تَقْسِمُهُ بِلُطْفِكَ، وَ تُسَبِّبُهُ بِرَحْمَتِكَ، أللّهُمَّ، فَصَلِّ عَلى‏مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَاجْعَلْ يارَبِّ، رِزْقَكَ لى واسِعاً، وَ مَطْلَبَهُ سَهْلاً، وَ مَأْخَذَهُ قَريباً، وَ لا تُعَنِّنى بِطَلَبِ مالَمْ تُقَدِّرْلى فيهِ رِزْقاً، فَإِنَّكَ غَنِىٌّ عَنْ عَذابى، وَ أَنَا فَقيرٌ إِلى رَحْمَتِكَ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ جُدْ عَلى عَبْدِكَ بِفَضْلِكَ، إِنَّكَ ذُوفَضْلٍ عَظيمٍ.
- خداوندا، براستى كه من آگاهى به محلّ روزى‏ام ندارم، و تنها به واسطه‏ى خاطره‏هايى كه بر دلم [خطور مى‏كنند] آن را جستجو مى‏نمايم، و در طلب آن در شهرها و آباديها مى‏گردم، پس من در آنچه در طلب آن هستم همانند سرگشته و حيران هستم. نمى‏دانم آيا آن در دشت است يا در كوه يا، در زمين يا در آسمان، يا در خشكى يا در دريا، و بر دستان چه كسى است و از نزدِ كيست؟ ولى بى گمان مى‏دانم كه علم آن در نزد توست، و اسبابش به دست توست، و تويى كه به لطف خويش آن را تقسيم مى‏فرمايى، و به رحمت خود جفت و جور مى‏نمايى، خداوندا، پس بر محمّد و آل او درود فرست، و اى پروردگار من، روزى‏ات را بر من گسترده و جستجوى آن را آسان، و جايگاه گرفتنش را نزديك گردان، و مرا به طلب آنچه كه در آن براى من روزى مقدّر نفرموده‏اى به رنج و مشقّت نيانداز، زيرا تو از عذاب كردن من بى‏نيازى، و من به رحمتت نيازمندم، پس بر محمّد و آل او درود فرست، و به فضل خويش بر بنده‏ات بخشش فرما، كه تو صاحب فضل بزرگ مى‏باشى.
عبيد بن زرارة مى‏گويد: اندك زمانى بر آن مرد نگذشت كه فقر و نادارى‏اش برطرف شد، و توانگر گرديد و حالش نيكو شد.
6 - و از جمله امورى كه بر اساس روايات بعد از نماز عشا براى ايمنى گفته مى‏شود، اين است كه در روايت آمده حضرت ابى جعفر محمّد بن علىّ بن موسى بن جعفر، امام جواد [(عليهم‏السلام)] مى‏فرمود: هركس بعد [يا: قبل‏] از نماز عشاء هفت بار سوره‏ى إِنّا أَنْزَلْناهُ فى لَيْلَةِ الْقَدْر را بخواند، تا صبح در ضمانت خداوند متعال خواهد بود.
7 - و از امور مهمّ اين است كه در آخر تعقيب نماز عشاء، دعاى ابن خانبه را بخواند، كه ما آن را بعد از تعقيب نماز ظهر براى جبران و اصلاح غفلتها و جنايات و گناهان قلبى كه در نماز واقع مى‏شود، يادآور شديم.

فصل بيست و هفتم: كيفيّت خواندن نماز فرج بعد از نماز عشا

در روايتى آمده كه عبدالرّحمن بن كثير مى‏گويد: به امام صادق (عليه السلام) از ناراحتى و اندوه سختى كه بدان گرفتار شده بودم، گله و شكايت نمودم. حضرت فرمود: اى عبدالرّحمن، وقتى نماز عشا را خواندى، دو ركعت نماز بجاآور، سپس طرف راست صورتت را بر زمين بگذار و بگو:
يا مُذِلَّ كُلِّ جَبّارٍ، وَ مُعِزَّ كُلِّ ذَليلٍ، قَدْ وَحَقِّكَ، بَلَغَ بى مَجْهُودى.
- اى خوار كننده‏ى هر سركش، و سرافراز كننده‏ى هرخوار و ذليل، به حقّ تو سوگند، كه حقيقتاً تاب و توانم به آخر رسيده است.
وى مى‏گويد: بيش از سه شب آن را نگفته بودم كه غم و اندوهم برطرف شد و فرج و گشايش برايم حاصل شد.

فصل بيست و هشتم: نمازهاى ديگر بعد از نماز عشا

نماز جهت درخواست روزى‏

از آن جمله دو ركعت نماز براى طلب روزى است، كه در روايت آمده امام صادق (عليه السلام) فرمود: دو ركعت نماز بعد از نماز عشا را ترك نكنيد، كه موجب جلب روزى است. به اين صورت كه در ركعت اوّل سوره‏ى حمد و آية الكرسى و سوره‏ى قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِروُنَ، و در ركعت دوّم سوره‏ى حمد و سيزده بار سوره‏ى قُلْ هُوَ اللّهُ أَحَد را قرائت مى‏كنى، و وقتى سلام نماز را گفتى، دستهايت را به سوى آسمان بلند كرده و مى‏گويى:
أَللّهُمَّ، إِنّى أَسْأَلُكَ يا مَنْ لاتَراهُ العُيُونُ وَ لا تُخالِطُهُ الظُّنُونُ، وَ لا تَصِفُهُ [يا: لايَصِفُهُ‏] الْواصِفُونَ، يا مَنْ لا تُغَيِّرُهُ الدُّهُورُ، وَلا تَبْليهِ الاَْزْمِنَةُ، وَلا تَحْليهِ الْأُمُورُ، يا مَنْ لا يَذُوقُ الْمَوْتَ، ولايَخافُ الْفَوْتَ، يا مَنْ لا تَضُرُّهُ الذُّنُوبُ، وَ لا تَنْقُصُهُ الْمَغْفِرَةُ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ هَبْ لى مالايَنْقُصُكَ، وَ اغْفِرْلى مالا يَضُرُّكَ، وَافْعَل بى كَذا وَ كَذا.
- خداوندا، براستى كه من از تو درخواست مى‏نمايم، اى كسى كه چشمها او را نمى‏بينند، و گمانها بر آن وارد نمى‏گردد، و توصيف كنندگان نمى‏توانند او را توصيف كنند، اى كسى كه روزگارها او را دگرگون، و زمانها كهنه و پوسيده، و امور او به تحليه نمى‏برند، اى كسى كه مرگ را نمى‏چشى و از دست رفتن و فَوْتِ چيزى بيم ندارى، اى كسى كه گناهان ضررى به او نمى‏رساند و آمرزش چيزى را از او نمى‏كاهد، بر محمّد و آل او درود فرست، و آنچه را كه از تو نمى‏كاهد بر من ببخش، و آنچه را كه به تو آسيبى نمى‏رساند بر من بيآمرز، و به من چنين و چنان كن.
و به جاى اين كلمات يعنى كذا و كذا حاجتت را ذكر مى‏كنى. حضرت (عليه السلام) فرمود: هركس اين نماز را بخواند، خداوند خانه‏اى در بهشت براى او بنا مى‏نهد.

نماز ديگر بعد از نماز عشا³⁰⁷

از ديگر نمازهاى بعد از عشا، نمازى است كه در روايت آمده پيامبر اكرم - صلوات اللَّه عليه و آله - فرمود: هركس چهار ركعت نماز بعد از نماز عشا بخواند، به اين صورت كه در دو ركعت اوّل سوره‏ى قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِروُنَ و قُلْ هُوَ اللّهُ أَحَد، و در دو ركعت دوم سوره‏ى تَبارَكَ الَّذى بِيَدِهِ الْمُلْكُ و ألَم تَنْزيل سجده را قرائت كند، مانند اين است كه چهار ركعت نماز در شب قدر بجا آورده باشد.

فصل بيست و نهم: آداب و تعقيبات نماز وُتَيْره و نافله‏ى عشا

سوره‏هايى كه در نماز و تيره قرائت مى‏شود

1 - اسماعيل بن عبدالخالق بن عبدربّه مى‏گويد امام صادق (عليه السلام) فرمود: پدر بزرگوارم همواره بعد از نماز عشا، دو ركعت نماز در حالت نشسته مى‏خواند، و صد آيه در آن دو ركعت قرائت مى‏نمود، و پيوسته مى‏فرمود: هركس اين دو ركعت را بخواند، و صد آيه در آن تلاوت كند، از غافلان نوشته نمى‏شود.
وى مى‏گويد: امام باقر (عليه السلام) در آن دو ركعت، سوره‏ى واقعه و اخلاص را قرائت مى‏فرمودند.
در روايت ديگر پيرامون سوره‏هايى كه در نماز وتيره قرائت مى‏شود آمده است كه حضرت ابى جعفر محمّد بن علىّ امام باقر(عليهاالسلام) فرمود: هركس سوره‏ى مُلْك را شب بخواند، به قرائت بسيار و پاكيزه عمل نموده، و از غافلان نخواهد بود، و من نيز بعد از نماز عشا آن دو را در حالت نشسته [در نافله عشا] مى‏خوانم.

كيفيّت نماز وُتَيره

كسى كه مى‏خواهد نماز وتيره و نافله‏ى نماز عشا بخواند، چهار زانو مى‏نشيند و ابتدا به كيفيّتى كه در ركعت اوّل نافله‏هاى ظهر يادآور شديم، هفت تكبير افتتاح و دعاهاى ما بين آنها را بجا آورده و توجّه نموده، و سوره‏ى حمد را قرائت مى‏كند، و بعد از حمد، يكى از دو سوره‏هايى را از بر اساس روايت يادآور شديم برمى‏گزيند، و مى‏خواند، و بعد تكبير ركوع را گفته، و در حالت چهار زانو ركوع نموده، و بعد دو سجده را بجا مى‏آورد، و وقتى از دو سجده فارغ شد باز چهار زانو مى‏نشيند و سوره‏ى حمد و اخلاص را قرائت مى‏نمايد و دستش را بلند كرده و تكبير گفته و با گزينش و خواندن برخى از دعا، قنوت بجامى‏آورد، سپس تكبير گفته و ركوع و دو سجده را به صورتى كه پيش از اين بدان اشاره شد انجام مى‏دهد، و بعد از دو سجده به همان صورت نشستن تشهّد در نماز ظهر مى‏نشيند، و به همان ترتيب تشهّد بجا آورده، و سلام نماز و سه تكبير مستحبّ بعد از نماز، و تسبيح حضرت زهرا(عليهاالسلام) را مى‏گويد.
تعقيب نماز وُتَيْره‏
بعد از آن دعايى را كه جدّ سعادتمندم ابوجعفر طوسى - رضوان اللَّه عليه - ذكر نموده، مى‏خواند. و آن دعا به اين صورت است:
أَمْسَيْنا وَ أَمْسَى الْحَمْدُ وَالْعَظَمَةُ وَالْكِبْريآءِ وَ الْجَبَرُوتُ وَالْحِلْمُ وَ الْعِلْمُ وَ الْجَلالُ وَ الْبَهآءُ وَ التَّقْديسُ وَ التَّعْظيمُ وَ التَّسْبيحُ وَ التَّكبيرُ وَالتَّهْليلُ وَ الَّتمْجيدُ [وَ التَّحْميدُ ]وَالسَّماحُ وَ الْجُودُ وَ الْكَرَمُ وَ الَْمجْدُ وَ الْمَنُّ وَ الْحَمْدُ وَ الْفَضْلُ وَ السَّعَةُ، وَالْحَوْلُ وَالْقُوَّةُ، وَ الْفَتْقُ وَ الرَّتْقُ، وَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ، وَ الظُّلُماتُ وَالنُّورُ، وَالدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ، وَالْخَلْقُ جَميعاً وَالاَْمْرُ كُلُّهُ، وَ ماسَمَّيْتُ وَ لَمْ أُسَمِّ، وَ ما عَلِمْتُ وَ ما لَمْ أَعْلَمْ، وَ ما كانَ وَ ما هُوَ كآئِنٌ، للَّهِ‏ِ رَبِّ الْعالَمينَ.
أَلْحَمْدُللَّهِ‏ِ الَّذى ذَهَبَ بِالنَّهارِ وَ جَآءِ بِاللَّيْلِ وَ نَحْنُ فى نِعْمَةٍ وَ عافِيَةٍ وَ فَضْلٍ عَظيمٍ، أَلْحَمْدُللَّهِ‏ِ الَّذى لَهُ ما سَكَنَ فِى اللَّيْلِ وَ النَّهارِ، وَ هُوَ السَّميعُ الْعَليمُ، أَلْحَمْدُللَّهِ‏ِ الَّذى يُولِجَ اللَّيْلَ فِى النَّهارِ، وَ يُولِجَ النَّهارَ فِى اللَّيْلِ، وَ يُخْرِجُ الْحَىَّ مِنَ الْمَيِّتِ، وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَىِّ، وَ يَرْزُقُ مَنْ يَشآءُ بِغَيْرِ حِسابٍ، وَ هُوَ عَليمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ. أَللّهُمَّ، بِكَ نُمْسى، وَ بِكَ نُصْبِحُ، وَبِكَ نَحيى، وَ بِكَ نَموُتُ، وَ إِلَيْكَ الْمَصيرُ، أَللّهُمَّ، إِنّى أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَذِلَّ أَوْ أُذَلَّ، أَوْ أَضِلَّ أَوْ أُضَلَّ، أَوْ أَظْلِمَ أَوْ أُظْلِمَ، أَوْ أجْهَلَ أَوْ يُجْهَلَ عَلَىَّ، يا مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ وَالاَْبْصارِ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ [يا: آلِهِ‏]، وَ ثَبِّتْ قَلْبى عَلى طاعَتِكَ وَ طاعَةِ رَسُولِكَ - عَلَيْهِ وَ آلِهِ السَّلامُ، أَللّهُمَّ، لاتُزِعْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا، وَهَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً، إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهّابُ.
أَللّهُمَّ، إِنَّ لَكَ عَدُوّاً لايَأْلُونى خَبالاً، حَريصاً عَلى غَيّى [يا: عَيْنى‏]، بَصيراً بِعُيُوبى، يَرانى هُوَ وَ قَبيلُهُ مِنْ حَيْثُ لاأَراهُمْ. أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، [وَ أَعِذْ مِنْهُ أَنْفُسَنا وَ أَهالينا وَ أَوْلادَنا وَ إِخْوانَنا وَ ما أَغْلَقْتُ عَلَيْهِ أَبْوابُنا وَ أَحاطَتْ عَلَيْهِ دُورُنا. أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ‏]، وَ حَرِّمْنا عَلَيْهِ كَما حَرَّمْتَ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ، وَ باعِدْ بَيْنَنا وَ بَيْنَهُ كَما باعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ بَيْنَ السَّمآءِ وَ الاَْرْضِ وَ أَبْعَدَ مِنْ ذلِكَ. أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَعِذْنى مِنْهُ وَ مِنْ هَمْزِهِ وَ لَمْزِهِ وَ فِتْنَتِهِ وَ دَواهيهِ وَ غَوائِلِهِ وَ سِحْرِهِ وَ نَفْثِهِ [يا: وَ نَفْثَتِهِ، يا: فِتْنَتِهِ‏]. أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَعِذْنى مِنْهُ فِى الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ، وَ فِى الَْمحْيا وَ الْمَماتِ. بِاللَّهِ أَدْفَعُ ما أُطيقُ وَما لا أُطيقُ، وَ مِنَ اللَّهِ الْقُوَّةُ وَ التَّوْفيقُ، يا مِنْ تَيْسيرُ الْعَسيرُ عَلَيْهِ سَهْلٌ يَسيرٌ، [صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وِ آلِهِ، وَ يَسِّرِ لى ما أَخافُ عُسْرَهُ، فَإِنَّ تَيْسيرَ الْعَسيرِ عَلَيْكَ يَسيرٌ.]
أَللّهُمَّ، يا رَبَّ الاَْرْبابِ، وَيا مُعْتِقَ الرِّقابِ، أَنْتَ اللَّهُ الَّذى لايَزُولُ وَلا يَبيدُ، وَلا تُغَيِّرُكَ الدُّهُورُ وَ الاَْزْمانُ، بَدَتْ قُدْرَتُكَ يا إِلهى، وَ لَمْ تُبْدِ هَيْئِةٌ [يا: هَيْئَتُهُ، يا: هَيْئَتُكَ‏] فَشَبَّهُوكَ يا سَيِّدى ، وَ اتَّخَذُوا بَعْضَ آياتِكَ [يا: أَسْمآئِكَ، يا: أَنْبِيآئِكَ‏] أَرْباباً، ثُمَّ لَمْ يَعْرِفُوك يا إِلهى، وَ أَنَا يا إِلهى، بَرى‏ءٌ إِلَيْكَ فى هذِهِ اللَّيْلَةِ مِنَ الَّذينَ بِالشُّبُهاتِ طَلَبُوكَ، وَ بَرى‏ءٌ إِلَيْكَ مِنَ الَّذينَ شَبَّهُوكَ وَ جَهِلُوكَ يا إِلهى، أَنَا بَرى‏ءٌ مِنَ الَّذين بِصِفاتِ عِبادِكَ وَ صَفُوكَ، بَلْ أَنَا بَرى‏ءٌ مِنَ الَّذينَ جَحَدُوكَ وَ لَمْ يَعْبُدُوكَ، وَ أَنَا بَرى‏ءٌ مِنَ الَّذينَ فى أَفْعالِهِمْ جَوَّرُوكَ، يا إِلهى، أَنَا بَرى‏ءٌ مِنَ الَّذينَ بِقَبآئِجِ أَفْعالِهِمْ نَحَلُوكَ، وَ أَنَا بَرى‏ءٌ مِنَ الَّذينَ فيما نَزَّهُوا عَنْهُ آبائَهُمْ وَأُمُّهاتِهِمْ ما نَزَّهُوكَ، وَ أَبْرَأُ إِلَيْكَ مِنَ الَّذينَ فى مُخالَفَةِ نَبِيِّكَ وَ آلِهِ (عليهم‏السلام) خالَفُوكَ، أَنَا بَرى‏ءٌ مِنَ الَّذينَ فى مُحارَبَةِ أَوْلِيآئِكَ حارَبُوكَ، وَ أَنَا بَرى‏ءٌ إِلَيْكَ مِنَ الَّذينَ فى مُعانَدَةِ آلِ نَبِيِّكَ (عليهم‏السلام) عانَدُوكَ. أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْنى مِنَ الَّذينَ [عَرَفُوكَ فَوَحَّدُوكَ، وَاجْعَلْنى مِنَ الَّذينَ‏] لَمْ يُجَوِّرُوكَ وَ عَنْ ذلِكَ نَزَّهُوكَ، وَاجْعَلْنى مِنَ الَّذينَ فى طاعَةِ أَوْلِيآئِكَ وَ أَصْفِيآئِكَ أَطاعُوكَ، وَاجْعَلْنى مِنَ الَّذين فى خَلَواتِهِمْ وَ فى آنآءِ اللَّيْلِ وَ أَطْرافِ النَّهارِ راقَبُوكُ وَ عَبَدُوك، يا مُحَمَّدُ يا عَلِىُّ، بِكُما بِكَما.
أَللّهُمَّ، إِنّى أَسْأَلُكَ فى هذِهِ اللَّيْلَةِ بِاسْمِكَ الَّذى إِذا وُضِعَ عَلى مغالِقِ أَبْوابِ السَّمآءِ لِلاِْنْفِتاحِ انْفَتَحَتْ. [وَ] أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى إِذا وُضِعَ عَلى مَضايقِ الاَْرْضِ لِلاِْنْفِراجِ انْفَرَجَتْ، [وَ ]أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى إِذا وُضِعَ عَلى الْبَأْسآءِ لِلتَّيْسُّرِ [يا: لِلتَّيْسير ]تَيَسَّرَتْ، وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى إِذا وُضِعَ عَلى الْقُبُورِ لِلنُّشُورِ انْتَشَرَتْ، أَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تَمُنَّ عَلَىَّ بِعِتْقِ رَقَبَتى مِنَ النّارِ فى هذِهِ اللَّيْلَةِ. أَللّهُمَّ، إِنّى لَمْ أَعْمَلِ الْحَسَنَةَ حَتّى‏أَعْطَيْتَنيها، وَلَمْ أَعْمَلِ السَّيِّئَةَ [يا: الْحَسَنَةَ ]حتَّى أَعْلَمتَنيها [يا: عَلَّمْتَنيها]، أَللّهُمَّ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ عُدْ عَلَىَّ عِلْمَكَ بِعَطآئِكَ، وَ داوِ دآئى بِدَوآئِكَ، فَإِنَّ دآئِىَ ذُنُوبِىَ الْقَبيحَةُ، وَ دَوآئُكَ عَفْوَكَ وَ حَلاوَةُ رَحْمَتِكَ، أَللّهُمَّ، إِنّى أَعُوذُ بِكَ أَنْ تَقْضَحَنى بَيْنَ الْجُمُوعِ بِسَريرَتى، وَ أَنْ أَلْقاكَ بِخِزْىِ عَمَلى، وَالنَّدامَةَ بِخَطيئتَى، وَ أَعُوذُ بِكَ أَنْ تُظْهِرَ سَيِّئآتى عَلى‏حَسَناتى، وَ أَنْ أُعْطى كِتابى بِشِمالى، فَيَسْوَدَّ بِها وَجْهى. وَ يَعْسُرَ بِذلِكَ حِسابى [يا: حَسَناتى‏]، وَ تَزِلَّ [يا: فَتَزِلَ‏] بِذلِكَ قَدَمى، وَ يَكوُنَ فى مَواقِفِ الاَْشْرارِ مَوْقِفى، وَ أَنْ أَصيرَ فِى الاَْشْقِيآءِ الْمُعَذَّبينَ، حَيْثُ لاحَميمَ يُطاعُ، وَلا رَحْمَةٌ مِنْكَ تُدارِكُنى فَأَهْوى فى مَهاوِى الْغاوِينَ. أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَعِذْنى مِنْ ذلِكَ كُلِّهِ.
أَللّهُمَّ، بِعِزَّتِكَ الْقاهِرَةِ وَسُلْطانِكَ الْعَظيمِ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ و آلِهِ، وَ بَدِّلْ لِىَ الدُّنْيَا الْفانِيَةَ بِالدّارَ الْآخِرَةِ الْباقِيَةِ، لَقِّنى رَوْحَها وَ رَيْحانَها وَ سَلامَها، وَ اسْقِنى مِن بارِدِها، وَ أَظِلَّنى فى ظِلالِها، وَ زَوِّجْنى مِنْ حُورِها، وَأَجْلِسْنى عَلى أَسِرَّتِها، وَ أَخْذِمْنى وِلْدانَها، وَ أَطِفْ عَلَىَّ غِلْمانَها، وَ اسْقِنى مِنْ شَرابِها، وَ أَوْرَدْنى أَنْهارَها، وَاهْدِلى ثِمارَها، وَ انِْونى [يا: وَاقْوِنى‏]³⁰⁸ فى كَرامَتِها مُخَلَّداً، لاخَوْفَ [عَلَىَّ ]يُرَوِّعُنى، وَ لانَصْبٌ يَمَسِّنى، وَلا حُزْنٌ يَعْتَرينى [يا: يَغْتَرينى‏]، وَلا هَمَّ يُشْغِلُنى، فَقَدْ رَضيتُ ثَوابَها، وَ آمَنْتُ عِقابَها، وَ اطْمَأنَنْتُ فى مَنازِلِها، قَدْ جَعَلْتَها لى مَلْجَأً، وَ لِلنَّبِىَّ [يا: النَّبِىّ ](صلى الله على و آله و سلم) رَفيقاً، وَلِلْمُؤْمِنينَ [يا: الْمُؤْمِنينَ ]أَصْحاباً، وَ لِلصّالِحينَ [يا: الصّالِحينَ‏] إِخْواناً، فى غُرَفٍ فَوْقَ غُرَفٍ حَيْثُ الشَّرفُ كُلُّ الشَّرفِ.
أَللّهُمَّ، وَأَعُوذُ بِكَ مَعاذَةَ مَنْ خافَكَ، وَأَلْجَأُ إِلَيْكَ مَلْجَأَ مَنْ هَرَبَ إِلَيْكَ مِنَ النّارِ الَّتى لِلْكافِرينَ أَعْدَدْتَها، وَ لِلْخاطِئينَ أَوْ قَدْتَها، وَلِلْغاوِينَ أَبْرَزْتَها، وَذاتِ لَهَبٍ وَ سَعيرٍ وَ شَهيق وَ زَفيرٍ وَ شَرَرٍ كَأَنَّهُ جِمالاتٌ صُفْرٌ، وَ أَعُوذُ بِكَ أَللّهُمَّ، أَنْ تَصْلِىَ بِها وَجْهى، أَوْ تُطْعِمَها لَحْمى، أَوْ تُوقِدَها بَدَنى، وَ أَعُوذُبِكَ يا إِلهى، مِنْ لَهيبِها، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَاجْعَلْ رَحْمَتَكَ لى حِرْزاً مِنْ عَذابِها، حَتّى تُصَيِّرَنى بِها فى عِبادِكَ الصّالِحينَ، أَلَّذينَ لايَسْمَعُونَ حَسيسَها، وَ هُمْ فيَما اشْتَهَتْ أَنْفُسَهُمْ خالِدوُن.
أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَافْعَلْ بى ما سَأَلْتُكَ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ مَعَ الْفَوْزِ بِالْجَنَّةِ، وَامْنُنْ عَلَىَّ فى وَقْتى هذا، وَ فى ساعَتى هذِهِ، وَ فى كُلِّ أَمْرٍ شَفَعْتُ إِلَيْكَ فيهِ وَ ما لَمْ أَشْفَعْ إِلَيْكَ فيهِ مِمّا لى فيهِ النَّجاةُ مِنَ النَّارِ، وَ الصَّلاحُ فِى الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ، وَ أَعِنِّى عَلى كُلِّ ما سَأَلْتُكَ، أَنْ تَمُنَّ بِهِ عَلَىَّ. أَللّهُمَّ، وَ إِنْ قُصْرَ دُعآئى عَنْ حاجَتى، أَوْ كَلَّ عَنْ طَلَبِها لِسانى، فَلا تُقَصِّرْ بى مِنْ جُودِكَ وَلامِنْ كَرَمِكَ. يا سَيِّدى، فَأَنْتَ ذُوالْفَضْلِ الْعَظيمِ، أَللّهُمَّ، فَصَلِّ عَلى‏مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَاكْفِنى ما أَهَمَّنى وَ ما لَمْ يُهِمَّنى، وَ ما حَضَرَنى وَ ما غابَ عَنّى، وَ ما أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنّى، أَللّهُمَّ، وَ ه ذا عَطآؤُكَ وَ مَنُّكَ، وَ هذا تَعْليمُكَ وَ تَأْديبُكَ، وَ هذا تَوْفيقُكَ، وَ هذِهِ رَغْبَتى إِلَيْكَ مِنْ حاجَتى، فَبِحَقِّكَ أَللّهُمَّ، عَلى مَنْ سَأَلَكَ، وَ بِحَقِّ ذِى الْحَقِّ عَلَيْكَ مِمَّنْ سَأَلَكَ، وَ بِقُدْرَتِكَ عَلى ما تَشآءُ، وَ بِحَقِّ لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ، ياحَىُّ، يا قَيُّومُ، يا مُحْيِىَ الْمَوْتى، يا لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ الْقآئِمُ عَلى كُلَّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ، أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تُعْتِقَنى مِنَ النّارِ، وَ تَكْلَأَنى مِنَ الْعارِ، وَ تُدْخِلَنِى الْجَنَّةَ مَعَ الاَْبْرارِ، فَإِنَّكَ تُجيرُ وَلا يُجارُ عَلَيْكَ.
أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَعِذْنى مِنْ سَطَواتِكَ، وَ أَعِذْنى مِنْ سُوءِ عُقُوبَتِكَ، أَللّهُمَّ، ساقَتْنى إِلَيْكَ ذُنُوبى، وَ أَنْتَ تَرْحَمُ مَنْ يَتُوبُ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَاغْفِرْلى جُرْمى، وَارْحَمْ عَبْرَتى، وَ أَجِبْ دَعْوَتى، وَ أَقِلْ عَثْرَتى، وَ امْنُنْ عَلَىَّ بِالْجَنَّةِ، وَأَجِرْنى مِنَ النّارِ، وَ زَوِّجْنى مِنَ الْحُورِ الْعَيْنِ، وَ أَعِطْنى مِنْ فَضْلِكَ، فَإِنّى بِكَ إِلَيْكَ أَتَوسَّلُ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَاقْلِبْنى مَوْفُورَ الْعَمَلِ بِغُفْرانِ الزَّلَلِ بِقُدْرَتِكَ، وَ لاتُهِنّى فَأَهُونَ عَلى خَلْقِكَ، وَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ النَّبِىِّ وَآلِهِ الطّاهِرينَ، وَ سَلِّمْ تَسْليماً.
- شب كرديم در حالى كه حمد و عظمت و كبرياء و تسلّط و بردبارى و دانش و جلال و حُسْن و زيبايى و تقديس و تعظيم و تسبيح و تكبير و تهليل و تمجيد [و تحميد] و سخاوت و جود و بزرگوارى و بزرگى و بخشش و حمد و فضل و گستردگى و حول و قوّه و قدرت و شكافتن و به هم آوردن و بستن، و شب و روز، و تاريكيها و روشنايى، و دنيا و آخرت، و همه‏ى مخلوقات و تمام [عالم ]امر و آنچه كه نام بردم و آنچه نام نبردم، و آنچه كه مى‏دانم و آنچه كه نمى‏دانم، و آنچه كه بوده و آنچه كه هست، براى خداوند، پروردگار عالميان شب نمودند.
سپاس خدايى را كه روز را برد و شب را آورد، در حالى كه ما در نعمت و عافيت و فضل بزرگ او قرار داريم، ستايش خداوندى را كه تمام آنچه در شب و روز آرام گرفته براى اوست و او شنواى آگاه است. سپاس خدايى را كه شب را در روز، و روز را در شب وارد نموده، و زنده را از مرده، و مرده را از زنده بيرون آورد، و هركس را كه بخواهد بدون حساب و شماره، روزى مى‏دهد، و هم او به آنچه در دلهاست آگاه است. خداوندا، به تو شب نموديم، و به تو صبح نموديم، و به تو زنده‏ايم و به تو مى‏ميريم، و بازگشت [همه‏ى موجودات‏] به سوى توست. خداوندا، به تو پناه مى‏برم از اينكه خوارگردم يا ديگرى را خوار نمايم، يا گمراه گردم و يا ديگرى را گمراه نمايم، يا ستم كنم يا مورد ستم ديگرى قرار گيرم، يا عمل جاهلانه انجام دهم و يا ديگرى مرا نسبت به من عمل نابخردانه انجام دهد [و يا ديگرى مرا به جهل و نادانى نسبت دهد.] اى‏گرداننده و زير و رو كننده‏ى دلها و ديدگان، بر محمّد و آل او درود فرست، و قلبم را بر طاعتت و اطاعت از رسولت - كه سلام بر او و خاندان او باد، - استوار گردان، خداوندا، بعد از هدايت دلهايمان آنها را منحرف مفرما، و رحمتى از جانب خويش به ما ارزانى دار، براستى كه تو بسيار بخشنده‏اى.
خداوندا، تو دشمنى دارى كه از هيچ تباهى و هلاكت و كاستى من كوتاه نمى‏آيد، و شديداً متمايل به گمراه كردن [يا: چشم زخم زدن به‏] من است، عيبهايم را مى‏داند، و او و گروه او از آنجا كه من نمى‏بينم، مرا مى‏بينند. خداوندا، بر محمّد و آل او درود فرست [و خودمان و خانواده‏ها و بستگان و فرزندان و برادرانمان و تمام آنچه كه درهاى خانه‏هاى‏مان را به روى آن بسته‏ايم و خانه‏هايمان آنها را فراگرفته از شرّ او پناه ده. خدايا، بر محمّد و آل او درود فرست‏] و چنانكه بهشت را بر او حرام فرموده‏اى، ما را بر او حرام فرما، و ميان ما و او دورى افكن، چنانكه بين مشرق و مغرب و بين آسمان و زمين دورى افكنده‏اى و دورتر از اينها. خداوندا، بر محمّد و آل او درود فرست و مرا از وسوسه و عيبجويى و آشوب گرى و گرفتاريهايش و تباهيها و جادو دميدنش [يا: فتنه و آشوب او] در پناه خويش درآور، خدايا، بر محمّد و آل او درود فرست و مرا از او در دنيا و آخرت، و در مردن و زندگانى در پناه خويش درآور. تنها به خدا دفع مى‏كنم آنچه را كه توان آن را دارم و يا ندارم، و قدرت و توفيق تنها از ناحيه‏ى خداست، اى خدايى كه آسان نمودن مشكل بر تو آسان است، [بر محمّد و آل او درود فرست، و آنچه را كه از مشكل بودن آن مى‏هراسم بر من آسان گردان، زيرا آسان نمودن امور مشكل بر تو راحت است.]
خداوندا، اى پروردگار پروردگاران، و اى آزاد كننده‏ى بردگان، تويى خداوندى كه همواره بوده‏اى و نابود نمى‏گردى، و روزگار و زمانها تو را دگرگون نمى‏سازد، قدرتت آشكار گشته، اى معبود من، و چگونگى [يا چگونگى‏ات‏] براى آنان آشكار نگشته، لذا تو را اى سرور من، [به مخلوقاتت‏] تشبيه نموده‏اند، و برخى از نشانه‏هاى روشن‏ات [يا: اسماء و كمالاتت، و يا پيامبرانت‏] را به پروردگارى و خدايى گرفته‏اند، آنگاه اى معبود من، تو را نشناخته‏اند، و اى معبود من، من در اين شب از كسانى كه تو را با شبهات جستجو مى‏كنند بى‏زارى مى‏جويم، و از كسانى كه تو را [به مخلوقاتت‏] تشبيه نموده و نسبت به تو جاهل هستند، بى زارى مى‏جويم اى معبود من، من از كسانى كه تو را به صفات بندگانت توصيف نموده‏اند بى‏زارى مى‏جويم، بلكه از كسانى كه منكر تو شده و تو را نپرستيده‏اند، بى‏زارى مى‏جويم، و از كسانى كه نسبت جور و ستم در افعالت به تو مى‏دهند، بى‏زارى مى‏جويم، و از كسانى كه پدران و مادرانشان را از امورى منزّه مى‏دانند، كه تو را از آنها منزّه نمى‏دانند، بيزارى مى‏جويم، و از كسانى كه با مخالفت كردن با پيامبر و آل او (عليهم‏السلام)، با تو مخالفت نمودند، بيزارى مى‏جويم، من از كسانى كه با دشمنى كردن و جنگيدن با دوستانت، با تو جنگيدند بيزارى مى‏جويم، و از كسانى كه با دشمنى خاندان پيامبرت (عليهم‏السلام) با تو ستيز و دشمنى نمودند بى‏زارى مى‏جويم. خداوندا، بر محمّد و آل او درود فرست و مرا از كسانى قرار ده كه [تو را شناخته و به يگانگى خوانده‏اند، و از كسانى قرار ده‏] كه نسبت جور و ستم به تو روا نداشتند، و از همه اينها تو را پاك و منزّه داشتند، و از كسانى قرار ده كه با اطاعت از دوستان و برگزيدگانت از تو اطاعت نمودند، و از كسانى قرار ده كه در خلوتها و در اوقات و لحظات شب و آغاز و پايان [و تمام لحظات‏] روز مراقب تو بوده و تو را عبادت كردند، اى محمّد، اى علىّ، به شما دو بزرگوار، به شما دو بزرگوار [توسّل مى‏جويم‏]. خداوندا، در اين شب، به آن اسم تو كه هرگاه براى گشوده شدن كليدهاى بسته‏ى درهاى آسمان بر آنها گذاشته شود، بازمى‏گردد، مسألت دارم، [و] به آن اسم تو كه هرگاه بر شكافته شدن تنگيهاى زمين بر آنها گذاشته شود، شكافته مى‏شود، و به آن اسم تو كه هرگاه بر آسان گرديدن مشكل و سختى بر آن نهاده شود، آسان مى‏گردد، و به آن اسم تو كه هرگاه براى بيرون آمدن و زنده شدن مردگان بر قبرها نهاده شود، قبرها شكافته شده و مردگان برانگيخته مى‏گردند، مسئلت دارم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و با آزاد كردن من از آتش جهنّم در اين شب بر من منّت نهى، خدايا، من عمل نيكى انجام ندادم مگر اينكه تو آن را به من عطا فرمودى، و عمل بدى انجام [يا: نيكى‏] ندادم مگر اينكه تو آن را به من آموختى، خداوندا، پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست و علم و آگاهى‏ات را به خاطر عطا و بخششت به من ارزانى دار، و دردم را درمان فرما، كه درد من گناهان زشت، و دواى آن عفو و گذشت و شيرينى رحمت توست. خداوندا، به تو پناه مى‏برم از اينكه مرا در ميان گروهها[ى مردم در روز قيامت‏] به واسطه [آشكار ساختن ]باطنم رسوايم سازى، و با رسوايى عمل و پشيمانى به واسطه‏ى گناهم با تو ملاقات نمايم، و به تو پناه مى‏برم از اينكه بديهايم را بر كارهاى نيكم غالب كنى، و نامه‏ى عملم به دست چپم داده شود، و در نتيجه رويم سياه گرديده و به واسطه‏ى آن حساب كشى از من [يا: كارهاى نيكم‏] سخت گردد، و به جهت آن گامم بلغزد، و جايگاهم در ميان جايگاه اشرار و بَدان باشد، و در ميان بدبختانى كه عذاب مى‏شوند قرار گيرم، آنجا كه نه دوستى است كه اطاعت شود [و كسى درباره‏ى رهايى من به سخن او گوش كند]، و نه رحمتى از جانب تو كه مرا دريابد، تا اينكه مبادا در درّه‏هاى گمراهان سقوط كنم. خداوندا، بر محمّد و آل او درود فرست، و مرا از همه‏ى اينها پناه ده.
خداوندا، به عزّت چيره و فرمانرواى بزرگت بر محمّد و آل او درود فرست، و دنياى فانى را براى من به خانه‏ى آخرتِ پايدار مبدّل فرما، و با نسيم [و يا: رحمت‏] و بوى خوش و سلامتى آن از من استقبال فرما، و از آب خنك آن سيرابمان نما، و در سايه‏هاى آن قرار ده، و و حور و زنان سياه و درشت چشم بهشتى را به ازدواجمان درآور، و بر تختهايش بنشمانمان، و بچّه‏هاى بهشتى را خدمتكاران قرار ده، و نوجوانان آن را بر دور ما بگردان، و از نوشيدن و شراب آن سيرابمان فرما، و در جويهاى بهشتى داخل، و [شاخه‏هاى‏] ميوه‏هاى بهشتى را براى ما آويزان [و از آن بهره‏مند] بگردان، و در كرامت بهشتى به صورت جاودانى محفوظ بدار [يا: نيرومند گردان‏]، به گونه‏اى كه هيچ بيمى مرا هراسناك ننموده، و هيچ رنج و سختى به من نرسد، و هيچ اندوهى برايم پيش نيايد، و هيچ همّ و غمى مشغولم نسازد، در حالى كه به ثواب بهشت خشنود، و از عذاب آن ايمن، و در منزلهايش آرام بگيرم، در حالى كه آن را پناهگاه من، و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله را رفيق و همدمم، و مؤمنان را ياران، و شايستگان را برادرانم قرار داده‏اى، در طبقات بالاى خانه‏هاى بهشتى، در جايگاه شرافت و برترى كامل قرار گيرم.
خداوندا، و همانند كسى كه از تو بيم دارد به تو پناه مى‏برم، و بسان كسى كه از آتشى كه براى كافران آماده نموده، و براى گناهكاران شعله‏ور ساخته، و براى گمراهان آشكار فرموده‏اى، آتشى كه داراى زبانه و شعله و صداى بلند و آتشپاره‏هايى بسان شترهاى زرد رنگ دارد، به سوى تو مى‏گريزم. و به تو پناه مى‏برم اى خدا، از اينكه روى مرا به [آتش‏] آن بسوزانى، يا گوشتم را به آن بخورانى، يا بدنم را به آن شعله‏ور سازى، و به تو پناه مى‏برم اى معبود من، از سوزش آن، پس بر محمّد و آل او درود فرست، و رحمت خود را پناهگاه و محافظ من از عذاب آن قرار ده، تا اينكه به واسطه‏ى آن مرا در ميان بندگان شايسته كه حتّى صداى حركت آن را نمى‏شنوند، و جاودانه در دلبخواه خويش هستند، قرار دهى.
خداوند، بر محمّد و آل او درود فرست، و آنچه را كه از تو درباره‏ى امر دنيا و آخرت درخواست نمودم همراه با راه يابى به بهشت براى من انجام ده. و در اين همين وقت و همين ساعت و لحظه، و در تمام امورى كه تو را واسطه قرار دادم، و يا واسطه قرار ندادم، و مايه‏ى نجات من از آتش و به صلاح من در دنيا و آخرت است، بر من منّت نهْ، و مرا بر تمام آنچه كه درخواست نمودم منّت نهاده و يارى بخش. خداوندا، و اگر دعايم از حاجتم كوتاه يا زبانم از درخواست آن درمانده است، بخشش و بزرگوارى‏ات را بر من كوتاه مفرما، اى آقاى من، زيرا تو داراى فضل بزرگ هستى، خداوندا، بر محمّد و آل او درود فرست، و تمام امورى را كه مرا به غم و غصّه واداشته و يا نداشته [و مورد اهتمام من است و يا نيست‏] و در ذهن من حاضر است و يا حاضر نيست، و آنچه كه تو به آن از من آگاهترى، كفايت فرما خداوندا، و اين دعا نيز عطاى تو و از ناحيه‏ى توست، و اين به آموختن و تأديب توست، و اين به توفيق توست، و اين حاجت و اظهار ميل و رغبت من به سوى توست، پس به حقّ خود خداوندا، بر تمام كسانى كه از تو درخواست نمودند، و به حقّ هر صاحب حقّى بر تو از كسانى كه از تو درخواست نمودند، و به قدرتت بر هر چه بخواهى، و به حقّ اينكه معبودى جز تو نيست، اى زنده، اى قيّوم [و برپا دارنده‏ى همه‏ى مخلوقات ]اى زنده كننده‏ى مردگان، اى كسى كه معبودى جز تو نيست، و هر چه را كه نَفْسها انجام مى‏دهند به تو برپاست، از تو درخواست مى‏نمايم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى، و مرا از آتش جهنّم آزاد فرموده، و از ننگ نگاه داشته، و با ابرار و نيكان داخل بهشت بگردانى. زيرا تو پناه مى‏دهى و كسى نمى‏تواند ديگرى را عليه تو به پناه خود درآورد.
خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و مرا از تاختن‏ها و باخشم و چيرگى گرفتنهايت و از عاقبت بد آن در پناه خويش درآور. خداوندا، گناهانم مرا به سوى تو رانده، و تو به هركس كه توبه نمايد رحم مى‏آورى، پس بر محمّد و آل او درود فرست و جرم مرا بيامرز، و بر اشك چشمم رحم آر، و دعايم را اجابت فرما، و لغزشم را ناديده بگير، و بهشت بر من ارزانى‏دار، و از آتش جهنّم در پناه خويش درآور، و حورعين و زنان سياه و درشت چشم بهشتى را به ازدواج من درآور، و از فضل خويش به من ارزانى‏دار، زيرا من به واسطه‏ى قرار دادن تو به سوى تو متوسّل شده‏ام، پس بر محمّد و آل او درود فرست، و مرا همراه با عمل فراوان، به واسطه آمرزيدن لغزشهايم به قدرتت برگردان، و مرا خوارمكن، تا مبادا در نزد مردم خوار گردم، و بر حضرت محمّد پيامبر اكرم و خاندان پاكيزه او درود و رحمت و سلامتى و امنيّت ويژه بفرست.

304) به جاى اين لفظ در برخى از نسخه‏ها «صَبيحَتى» آمده است كه ظاهراً درست نيست. 305) در برخى از نسخه‏ها اينجا اشتباه است كه اصلاح شد. 306) در برخى از نسخه‏ها به جاى اين كلمه اشتباهاً عِلْمَيْهِ آمده است. 307) بر خلاف عبارت عنوان اصلى فصل در اينجا و مقدّمه كتاب، كه نمازها آمده است،تنها يك نماز در اينجا ذكر شده است، لذا احتمال دارد كه يا عنوان فصل نيز يك نماز بوده و در كتابت به جاى الصَّلوة، الصَّلَوات نوشته شده باشد، و يا مؤلّف بزرگوار مى‏خواسته نمازهاى را ذكر نمايد، ولى تنها به يكى بسنده نموده است. 308) در برخى از نسخه‏ها نيز به جاى اين كلمه، آتونى آمده است كه ظاهراً درست نيست.